Millefiori :Ιταλικός όρος που σημαίνει χίλια λουλούδια. Η τεχνική αυτή χρησιμοποιείται ευρέως στο γυαλί και είναι μια τεχνική που δημιουργεί πολλαπλά σχέδια συνήθως λουλουδιών. Ο πρώτος που χρησιμοποίησε αυτόν τον όρο ήταν ο υαλουργός
Asley Pellatt (1791 – 1863) στο βιβλίο του "
Curiosities of Glass Making"-Αξιοπερίεργα της Υαλουργίας, γράφτηκε επίσης και στο λεξικό
Oxford το 1849. Παλιά οι χάντρες με αυτήν την τεχνική περιγράφονταν σαν μωσαϊκές. Καθώς αυτός ο όρος έγινε διαδεδομένος συνδέθηκε με την Βενετσιάνικη Υαλουργία.
Αργότερα η τεχνική αυτή εφαρμόστηκε στον πολυμερικό πηλό (Fimo, Cernit) και σε άλλα υλικά. Ο πολυμερικός πηλός είναι αρκετά εύπλαστος και δεν χρειάζεται να ζεσταθεί και να ξαναζεσταθεί για να ενωθεί, αποτελεί πολύ πιο εύκολο υλικό για να εφαρμοστεί αυτή η τεχνική παρά στο γυαλί.(Wikipedia)
Η διαδικασία της τεχνικής αυτής είναι η δημιουργία ράβδων (περίπου σαν της φωτογραφίας) με διάφορα σχήματα και η κοπή τους σε πολύ λεπτά φύλλα τα οποία κολλάς σε κάποιο κομμάτι πηλού ή γυαλιού, σε όποια επιφάνεια μπορεί να ψηθεί.
Αυτήν την τεχνική προσπαθώ να εφαρμόσω και σας παρουσιάζω τις απόπειρές μου.Εκτός από τα στολιδάκια που είχα βάλει σε παλιότερη ανάρτηση:
πρόσφατα έκανα τα παρακάτω.
Εδώ πήρα ένα σουβέρ διαφημιστικό το οποίο δεν μου άρεσε καθόλου. ¨¨Οτι περίσεψε λοιπόν από τα παραπάνω δεν τα πέταξα τα έβαλα πάνω στο σουβέρ. Κανονικά θα έπρεπε να έβαζα από κάτω το πηλό αλλά είχε κάτι σχέδια που δεν μου άρεσαν. Το ποτήρι στέκεται οπότε ΟΚ. Επίσης αν ψήσετε τα σουβέρ θα πρέπει να δείτε άν έχουν από κάτω τα πλαστικά στις γωνίες.Αυτά θα πρέπει να βγούν γιατι ειναι πλαστικα. Επίσης θα πρέπει η επιφάνεια πάνω στην οποία βάζουμε τον πηλό να είναι καθαρή.
