Όπως θα έχετε καταλάβει μου αρέσει να αξιοποιώ ότι άλλος θα πετούσε. Πήγαμε λοιπόν για μπύρα σε μια καινούρια μπυραρία που άνοιξε στην περιοχή μου και ζήτησα από το παιδί τα καπάκια από τις μπύρες. Με χαρά αυτός μου έφερε ένα ολόκληρο κουβά με καπάκια από μπύρες. Τα περισσότερα είχαν τέλεια σχέδια και από μόνα τους έμοιαζαν στολιδάκια! Εγώ όμως όταν τα είδα θυμήθηκα κάτι δαχτυλίδια και κρεμαστά που χα βρει κάπου και ήθελα να αξιοποιήσω το υγρό γυαλί που κάθεται στο ράφι της μαμά μου και σκονίζεται (θα λήξει κιόλας).
Ας ξεκινήσουμε με την προετοιμασία του καπακίου! Με το πεντσάκι το πλατύ ανοίγω λίγο το καπάκι κάπως έτσι:
Έπειτα το χτυπάμε με ένα σφυράκι ή με ένα βαρύ αντικείμενο (πέτρα) προσοχή τα χεράκια. Αν είναι ωραίο το σχέδιο και προορίζεται για σκουλαρίκι κρεμαστό ή βραχιόλι δηλαδή υπάρχει περίπτωση να φαίνεται και η πίσω μεριά βάζω από πάνω ένα πανάκι για να μην πληγωθεί η ωραία πλευρά.
Βρίσκω την εικόνα που θέλω να βάλω και την κόβω στο σχήμα του καπακιού. Τα περισσότερα καπάκια έχουν διάμετρο γύρω στα 2,5 εκ οπότε όταν βρίσκω μια εικόνα στον υπολογιστή είτε είναι από το νετ είτε είναι φωτογραφία ή δικό μας σχέδιο το μεταφέρω στο Word και κοιτάω πάνω στους χάρακες να είναι 2,5εκ αλλιώς αλλάζω το μέγεθος της εικόνας ( δεξί κλικ μορφοποίηση εικόνας ή μέγεθος για τα windows 7 νομίζω ή απλά πατώντας πάνω στην γωνία της εικόνας και κρατώντας πατημένο το ποντίκι σύρουμε προς τα μέσα την εικόνα). Υπάρχει ειδικό μηχανηματάκι για να κόβουμε τέλειους κύκλους(οι skrapbookers θα το ξέρουν και θα το έχουν φαντάζομαι) αλλά είπαμε δεν παίρνω τπτ άλλο μέχρι να βρω δουλειά οπότε και το ψαλιδάκι μια χαρά την κάνει την δουλειά του! Σε αυτό το σημείο πρέπει να κολλήσουμε λίγο την εικόνα για να μην κολυμπάει όταν ρίξουμε το γυαλί άλλοι βάζουν το ΄ίδιο το γυαλί αλλά αργεί να στεγνώσει. Εγώ πρώτα βάζω λίγο σιλικόνη γιατί θέλω η εικόνα μου να ναι λίγο πιο έξω κι επίσης η σιλικόνη στεγνώνει πιο γρήγορα από το γυαλί και είναι και πιο φθηνή (πολύ σημαντικό!).
Μετά σειρά έχει η προετοιμασία του γυαλιού: Το υγρό γυαλί που κυκλοφορεί είναι 2 συστατικών. Σε ένα πλαστικό δοχείο (παίρνω από ταχυφαγείο τα κουπάκια που βάζουμε τις σάλτσες) βάζουμε ίση ποσότητα από τα δύο μπουκαλάκια. σημείωση ότι τα κουπάκια αυτά δεν ξεπλένονται με νερό! Εγώ τα σκουπίζω με χαρτάκι και τα χρησιμοποιώ μόνο για το υγρό γυαλί.
Ανακατεύω το μείγμα μου με ένα ξυλάκι-σπατουλίτσα (κάτι τέλος πάντων που θα χρησιμοποιώ μόνο για αυτήν την διαδικασία) για κανα 2λεπτο περίπου και μετά το ρίχνω στο καπάκι μου με την σπατουλίτσα για ελέγχω πόσο βάζω. Μετά αφού τελειώσω με το γέμισμα φυσάω τα καπάκια για σπάσουν οι φουσκαλίτσες που μπορεί να έχουν δημιουργηθεί όχι δυνατά αυτό που γίνεται είναι το διοξείδιο που βγαίνει καθώς αναπνέουμε αντιδράει με τα συστατικά του γυαλιού και σκάνε οι φουσκαλίτσες (έτσι έχω δει δηλαδή αν κάνω κάποιο λάθος ας με διορθώσει κάποιος). Τα αφήνουμε να σταθεροποιηθεί το γυαλί. Δεν ξέρω πόσες ώρες. Συνήθως τα κάνω βράδυ και την άλλη μέρα το πρωί έχουν σταθεροποιηθεί τέλεια. Να το αποτέλεσμα:
Όταν αποφασίσω τι θα τα κάνω θα σας τα ξαναδείξω.
Α επίσης μέσα μπορούμε να βάλουμε και χάντρες ή άλλα μεταλλικά αντικείμενα πριν ρίξουμε το γυαλί. Η μανουλίτσα μου το χρησιμοποιούσε για να βουτάει μέσα τα κοσμήματα από μέταλλο ώστε να γυαλίζουν και να μην οξειδώνονται.
Φυσικά και δεν είμαι ειδική στο υγρό γυαλί αυτά που γράφω είναι τελείως ερασιτεχνικά και ότι έχω ακούσει και διαβάσει στις αναζητήσεις μου στο διαδίκτυο. Γι αυτό τον λόγο έχω ερωτήσεις που θα ήθελα να μου τις απαντήσει όποιος γνωρίζει φυσικά:
1. Το υγρό γυαλί πως φεύγει από τα χέρια και από τα ρούχα (αν φεύγει)?
2. Επίσης όταν η επιφάνεια δεν είναι κοίλη όπως στην περίπτωση των καπακιών μπορεί να εφαρμοστεί το γυαλί?
3.Τι πρέπει να προσέχω όταν εφαρμόζω το γυαλί με άλλα υλικά (χρώματα κτλ)Ένας χημικός παρακαλώ!!!
Αυτά προς το παρόν. Καλή εβδομάδα σε όλους!!
